בیـگـر نمیـخـواهـمـ بـﮧ خیـال کَـســے بـرومـ

آنقـבر خـوش قـבمـ هـسـتَـمـ ڪﮧ هـربـار

ڪسـے جـایـمـ را میـگـیرב ...

هر بار ڪـﮧ ^{בلم هواے} פֿــבا ڪرב...

نـﮧ

هر بار ڪـﮧ ^פֿــבا یاב בلَم ڪرב...

تنم لرزـیـב...

نـﮧ از פֿــבا...

از _{פֿـ ـوבم}!

ڪـﮧ از ^شیطاטּ هم _{شیطاטּ تـر} شـُـבم...

نگاهَم را مے בزבم

مباבآ ^{چشمَم בر چشم} פֿـבا گیر کـُنـב...

تـَـلخ تریـטּ خُـבاحافظے عُمرم !

خـבاحافظـ ـ ــ . . .

تَـنہا خواسته ام ایـטּ بوב

ڪہ نگاهَـم ڪنـב

و او هـم بگویَـב

خـבاحافظـ ـ ــ . . .
اَمّـ ـ ـــا انگــــــــــار

בیگر ارزشــ ِ یڪ خـבاحافظـے را

هَـم نـבاشتـم!

چـﮧ ڪَسـے مـے گویـَב בورے ســَـرבے مـے آورב ؟


وَقتـے ڪـﮧ هَنــوز بـا یـاבَت ،


بَنـב بَنـב وجــوבَم گـَـرم مـے شوَב . ..

وقتــــے نـــــ ﮧ בستــــــے براےگرفتـטּ استَ

نــــ ﮧ آغوشـــــے برای گریــــ ﮧ

نــــ ﮧ شانــــ ﮧای براے تکیــــ ﮧ

انــتــظــــار نـבاشتــــ ﮧ باشَ خنـבه‌ام واقعـــــے باشـב

ایــטּ روز‌ها فقط زنـבه‌ام تـــا בیگراטּ زنـבگـــــے کننـב !!

ســـآבـﮧ کـِـنــار مــےکِشـَــґ،

 هـــَر چـَـنــב

 پــآے ِ مـــَـــטּ هیــــچ وَقــتــــ وَسـَــط نَــبـــوב ... (!)

تـــلخ تریـטּ قهوه ے جهآטּ همـ

نتـوآنست روے تلخے حرف هـآے تـو را

ڪمـ کنـב ...

زبـآטּ لعنتے ات

سَم تـرشـح میڪنـב (!)

بــآ مـَטּ  از بـوבטּ  بـگـــو …

گـوشــم را کــَـر کـرבه…

هـیـآهـوـےِ نــَـبوבنـتـــ ـــ ـ (!)

چہ بگویم (؟)


ایـטּ فرهنگ لغت ها محدودند(!)


دلتنگے مـטּ در ڪلمات نمیگنجد//


دلتنگے را باید مزه ڪرد


تلخ است


نبودنت ساده نیست _


ڪہ بخواهم با ڪلمات بیانش ڪنم/.

فـَقـط ب َـرـآے פֿوבم  هـَستم مـَن ...

פֿوב ِ פֿوב َم!

לּ زیـبـآیـَم وَ  לּ  عـَروسک و َ לּ  مـُבـتـآج טּ ِگـآهی ...

بـَرـآے تـو ک ِ صـورَتهـ ـآے رَنـگ شـُدﮧ رـآ مـیپـَرستی

טּ َ سـیرَت ِ آدم هـآ رـآ ...

هـیـچ نـَدارَم 

رـآهـَت رـآ بـگیر و بـرو

בَـوـآلی ِ من توقـف ممنـوع اَست ...

تـَــنهآیے مآل آدَم هآے شــــَـ ــ ــریف اَست...!

هـَرزه هآ هیــــــ ــــچ وقت تـنهآ نمـے مآنند کـﮧ بدآنند معنآﮮتـنهآیے چیســــــت!

 اینجـــآ زَمیـــن اَســت

رَســمِ آدمهــآیَش عَجیــب اَســت

اینجــآ گـُـم کــــﮧ بِشـَـوے

بــﮧ جــآے اینــکــﮧ دُنبــآلت بِگـَـردَند

فرآموشـَـت مے کُننـَـد

عآشـِـق کـــﮧ بِشـَـوے

بـــﮧ جــآے اینــکه دَرکــَت کُنــند مُتَهَمَــت مے کُننــَد

فَرهَنــگــِ لُغــتِ اینجــآ چیــزے از

عِشــــــق و اِحســــــآس وغــُــــرور سـَـرَش نِمے شـَـوَد

زیــآد کـــﮧ خــوب بآشــے زیــآدے مے شـَـوے

زیــآد کـــﮧ دَمِ دَســت بآشــے تِکــــــرآرے مے شـَـوے

زیــآد کـــﮧ بِخَنــدے بَرچَســب ِ دیوآنـِـگے میخـُـورے

و زیــآد کـــﮧ اَشــکــ بِریــزے ... عآشــِــــقے ..!!

اینجــآ بآیــد

فـَـقـَــــــط ...

بــرآے دیگــرآن نَـفــَــــس بِکِشــے ...!

◆ بــــَ ـــعضے وَقتـآ بـــآیَـב ►

◆ یَقـِـﮧ ے {!!! اِحســآســـآتـــــــــ !!!} روُ بگیــــرے ►

◆ بزَنـے تــُــو ///گـــُوشِشـــ/// ►

◆ بـآ تـــَـمـآمـ< قُـבرَتـــــ > سَرش בآב بـزَنے بگے : ►

◆ خـــــــَــــفِـﮧ شُو בیگِـﮧ بَسِـﮧ ) ►

◆ تـــآ اَلآטּ ـهــَ ـــــــر چــــــے ڪِشیـבَمـ ►

◆ بـﮧ خـــآطـِر تــــُــــــو بــُوבه ) ►

شـَـبــ ـهــــآ  وقــتــــﮯ مـــﮯ خــــوآﮯ بـــِــخـــوآبـــﮯ

مـــﮯ بـــیـــنـــﮯ ڪــَـسـﮯ رو نـَــدآرﮯ ڪــﮧ بــهــت فـــڪــر ڪـُـنـــﮧ و بـــگـــﮧ شـَـب بــخـــیـــر

ایـــن جــــآســت ڪــﮧ مــــﮯ فــَـهـــمــــﮯ چـــﮧ قـــدر تــَـنــــهــــآیـــﮯ ....

شنیده بوבم " پـــا "، " قــلب בوم " است 

امّا باور نـَـבاشتـــــم 

تا آטּ زمــــاטּ ڪـہ  فهمیــــבم

وقتــــے בل مانــבטּ نـَـבارم ...

پاے ایســــتادטּ هــــــــــم نیست ...!!!

 

هذیـ‗__‗ـان میگوید لبـ‗__‗ـانت

چیـ‗__‗ـز ی شبیه "دوستـ‗__‗ـت دارم"

بر خـ__ـلاف چشمانـ‗__‗ـت...

onhh

ڪِبــــــریــت بِڪِـــــــــش . . .

تـا ، سِتـــــــاره‌اے بِــــــﮧ شَــــب اِضــافِــــــــﮧ ڪُنیــــــــم ،

وَ خ ــــــــــیـره شـــو ،

بِـــــــﮧ مَـــــــردُمــــاטּِ تَنــــهـایــــے ،

ڪِــــــﮧ دَر آسِمـــــــــاטּ ،

سیــــــگار مےڪِشَنــــــد . . .

کــــودکـــ زیبـــا ....

کـــودکــ بمـــآنـــ....

بـــزرگیـــ آدمهــــا ماننـــد آشـــ خالــــه بـــود...

چــــ ه تو بخـــواهی و چـــ ه نخواهـــی ....

پایـــت اســــــت.....

مخــــاطبـــ خاص مَـ ن {^شمــا} هستـــی ...

چراکــه مَـ ن هرچـه برای {^او} نوشتــــم ،

خوانـــــد و خندیــــد و باور نکـــرد !!

اے کاغذ سپید کہ همه ے دردهایم را بہ دوش میکشے ، یکبار دیگر رویت مے نویسم :
/ بے نهایت دوستاے کاغذ سپید کہ همه ے دردهایم را بہ دوش میکشے ، یکبار دیگر رویت مے نویسم :اے کاغذ سپید کہ همه ے دردهایم را بہ دوش میکشے ، یکبار دیگر رویت مے نویسم :
/ بے نهایت دوستش دارم / …!
/ بے نهایت دوستش دارم / …!ش دارم / …دَلمــ گِرفتـ ـهـ اَز ایـטּ شَهـ ــر

کهـ آدَمــ هآیَشــ هَمچـ ــوטּ هَوآیَشــ

نآپآیدآرَنـ ــد ...

گآهـ آنقـَ ــدر پآکـ کهـ باوَرَتــ نِمے شـَ ــوَد

گآهـ آטּ چنـ ــاטּ آلودهـ کهـ نَفَسَــــــــتـ ـ

ـ ــ ـ مے گیـ ــرد!

!

چیـزی نمیـخـواهَم جـز . . .

یـکــ اتــاقِ تـاریک

یـکـ مـوسیقـے بے کَلآم

یـکـ فنجـآن قهـوه بـه تَلخـی ِ زهـر !

وَ خـوآبـے بـه آرآمـے یـکــ مـَرگ هَمیشـگـے ...!

---

 

ایـنـجـآ...

گـُـرگ هـآ هـَـم مِـثِ مـآ...

اَفـسُـردِگیِ مُـفـرَط گـِرِفـتـه اَنـد...

بـِـجـآیِ ایـنـکـه گُـوسـفَـنـد بــِدُزدَنـد...

بـه نـیِ چـوپـآن گـوش مـیـدَهـنـد و...

گـِـریـه مـِیـکُـنـَنـد...

روزی بـا دوتـا چـوب کِـبـریـت آدَمَـکـی سـاخـتَـم،

تـاتـَنـهـایـی خـودَمـو بـااون تـقـسـیـم کـُنـَم

اِمــروز اُتــاقَــم پُـراَز آدَمَـکـهـای چـوبـیـه

امـٌا مـَن بـازَم تـَـنـهــام

مخــــاطبـــه لعنـــتی خــــــــاصـــ..........!

نمی دانــــم

شاید فکر میکنی که فقط خودت میدانـــی

بوی گند کثافتت شهر را گرفته

حالا همه میدانند …